Sınıfta öğretmenin anneler günü münasebetiyle yaptığı konuşmadan sonra çocukları bir telaş almıştı. Hele Elif'in arkadaşı Buket sevinçten yerinde duramıyordu. Teneffüs boyunca Elif'e, annesine aldığı hediyelerden bahsetti.
Diğer çocukların aksine Elif'i bir durgunluk sarmıştı, düşünüyordu, şimdiye kadar annesine hediyeler alıp onu sevindirememişti! Düşündükçe annesinden utanıyor ve üzüntüsü kat kat artıyordu;
- "Şimdi annemin yüzüne nasıl bakarım" diye düşünüyor, içi içini yiyiyordu. Bu düşüncelerle eve gelen Elif'in üzgün halini yüzünden okuyan ninesi, manalı manalı ona bakıyordu. Sonunda dayanamayıp nenesine derdini açtı.
- Nine! Ben anneme hiç bir hediye alıp onu memnun edemedim, ne kadar üzülüyorum bilemezsin, dedi. Bunun üzerine kendisini şefkatle kucaklayan nine:
- Senin annene sevgin ve saygın bütün hediyelerden daha iyidir, dedi. Ninesini dinleyen Elif'in gözleri şimdi parlak ve her zamankinden daha neşeli bakıyordu
