[schild]
Genç bir kadın, aylardır şantiyede olan kocasına aşağıdaki satırları
yazar:
*'Sevgilim,
Biliyorsun, sen şantiyedeyken nur topu gibi bir bebeğimiz oldu. Sütüm
yetmediği için, yavrumuzu besleyebilmek amacıyla bir sütanne tuttum.
Yalnız, bu sütannenin zenci olmasından dolayı çocuğumuz, emdiği sütün
etkisiyle zaman içinde zenciye dönüştü. Haberin olsun dedim.
Bu konuda benim bir suçum olduğunu düşünmezsin umarım.
Öptüm, Biricik eşin'
Kadının kocası da bunun üzerine annesine bir mektup yazar:
*'Sevgili anneciğim,
Karım bana gönderdiği son mektupta, sütü yetersiz olduğu için bir
sütanne tutmak zorunda kaldığını, o sütannenin zenci olduğunu ve bu
yüzden bebeğimizin renginin de zamanla koyulaştığını yazıyor. Bundan
eşimi sorumlu tutamayız, tabii ki
Selam ve sevgilerimle'
*
Annesi ise oğluna şöyle bir cevap yazar:
*'Sevgili oğlum,
Aslına bakarsan, sen doğduğunda benim sütüm de yetersiz kalmıştı.
Ama biz fakir olduğumuzdan, sütanne tutamayıp onun yerine seni inek
sütüyle beslemek zorunda kalmıştık. Bu durumda takdir edersin ki,
senin safkan bir öküz olmanın sorumlusu ben değilim.
Seni seven annen'[/schild]
Doqru insan çıkar qeLir bi qün bence aniden
Yeni bi yer ayır boş- hatıraLı defterinden
