Ormanın yukarılarında, bir ağacın dalında gezinen kırkayak,
binlerce bacağını kolayca hareket ettirerek yürüyormuş.
Ağacın tepesindeki ötücü kuşlar aşağı bakmış, kırkayağın eşzamanlı adımlarından çok etkilenmişler. “Bu hayret edilecek bir yetenek” diye ötmüşler. “Sayamayacağımız kadar çok bacağın var.
Nasıl yapıyorsun bunu?”
Ve kırkayak hayatında ilk kez bu durumu düşünmeye başlamış. “Gerçekten de” demiş hayretle, “Yaptığımı nasıl yapıyorum?”
Arkasına bakmak için döndüğünde kıl gibi bacakları birbirine çarpmış ve sarmaşık gibi dolanmış. Kafası karışmış ve düğümlenmiş kırkayak telaşlanıp yere düşerken ötücü kuşlar kahkahalarla gülmüşler ona.
Ormanın zemininde, sadece izzetinefsinin yaralandığını anlayan kırkayak, yavaşça, dikkatle, adım adım çözmüş kendini.
Sabır ve çok çalışmayla, yeniden ayağa kalkıp yürümeye
muvaffak olana dek eklemlerini bükmeye çalışmış, onları denemiş.
İçgüdü olan şey malumat olmaya başlamış. Eski, yavaş adımlarıyla yürümek zorunda olmadığını anlamış. Rahat rahat yürüyebiliyor, yürürken kasılıyor, sıçrıyor, hatta koşabiliyor ve zıplayabiliyormuş.
O zaman, ilk defa ötücü kuşların ezgilerini dinlemiş
ve müzik kalbine ulaşmış.
Şimdi binlerce yetenekli bacağının kusursuz uyumuyla,
cesaret toplamış olarak, kendi stiliyle etrafındaki bütün hayvanları şaşkına çevirerek, şimdiye dek görülmemiş bir şekilde dans etmeye başlamış.
Kendinizin farkına varın ve -varsa- çevrenizde hayatınızla,
yaptıklarınızla, planlarınızla, hedeflerinizle alay eden,"ne gerek var amannn" diyen, kişisel endişe ve kaygılarını size de empoze etmeye çalışıp "yapamazsın, mümkün değil" diyenlere kulaklarınızı tıkayın ...
Kafanızı karıştırmalarına izin vermeyin. Yoksa bu kırkayak gibi sizin de kafanızdan sonra ayaklarınız birbirine dolaşabilir ...
Genelde kişiler, kendilerinin ilgi alanına girmeyen konularda "olumsuz" konuşmayı ve çamur atmayı çok severler. "Bende yapabilirim ama vaktim yok" gibi... En kolayıdır. Tabi bana göre en komiği :)
Günde 6 saat uyuyorum ve pekçok şeyle ilgileniyorum,
istersem herşeye de vakit buluyorum.
Yeterli zamanım yok deme. Büyük insanların da günleri 24 saattir...
Çok yoğunum, zamanım yok, çok işim var diyen birisi
bana hep bu yazıyı hatırlatır ve gülümserim ...
