Bir varmış bir yokmuş diye başlar masallar.
Tarih 13 Mart. Yılı önemli değil! Bir genç hanım, hayatının erkeğine rastlar. Bu öyle alışa gelmiş bir rastlantı değildir, çocukluk arkadaşıydılar, aradan geçen 20 yıl sonra tesadüfen internette karşılaşırlar..Büyük bir aşk doğar aralarında. Bu aşk günden güne hasretle alevlenir, artık dayanılmaz olur aradaki mesafeler. Bir gün genç adam sürpriz yapar ve sılaya geleceğini müjdeler. Genç kadın da kalp çİrpıntıları başlamıştır, yüreği yerinden çıkacak gibidir, her gün sevdiği adam için biraz daha ölüyordu. Kadın, hayatına dair tüm işini gücünü boşlamıştır, aşkı bu yaşta ilk kez tadıyordu, ona çok yabancıydı aşk, bocalıyordu, her görüşmede heyecanına yenik düşüyor, erkeğin zaman, zaman fevri davranışlarına maruz kalıyordu. Tabi aşk heyecanından ne yaptığının farkında değildi. Çok seviyordu, hayat demek o demekti, içtiği su, yediği aş oydu, yürüdüğü adım oydu.. Öyle ki, geceleri gözleri açık uyurdu, sevdiği usulca yanına gelirdi, onu öper koklar ve giderdi, aniden uyanırdı ve rüya olduğunu anlardı çünkü aralarında mesafeler vardı. Sonunda sevdiği adam sılaya ayak basar, ilk karşılaşmaları, bir roman olacak kadar yaz, yaz bitmez. Erkek kadınını bekliyordu, bir sandalyede oturuyor etrafına bakınıyordu, kadın yaklaşır yanına ve erkeğe doğru gülümseyerek eğilir, erkek bir anlık şok yaşar ve hemen yerinden fırlar, öyle bir sarılırlar ki, 20 yıllık hasret var, kolları birbirine kenetlenmiş, hiç ayrılmak istemezler, ikisi de susmuş sadece sarılıyorlardı sımsıkı, o an hiç bitmemeliydi, sonra erkek başını geri çeker, kadının gözlerinin içine bakar, bu ne güzellik kadınım der ve kadını öper. Kadın ölmeden sevdiğine kavuşmuş olmanın heyecanını yaşar, tekrar sımsıkı sarılır sevdiği erkeğe. Erkeği derki, kadınım, kadın kokuyorsun of sen nerelerdeydin onca sene der. Ve yine sımsıkı sarılırlar, etraftan herkes onlara bakmakta ama onlar hiç aldırmıyor, gerçek aşkın büyüsüne kapılmış, kaybetme korkusuyla ellerini ellerine kenetlemiştiler. Elleri kenetlenmiş sandalyeye oturur, gözlerine bakarak saatlerce konuşurlar.
Bu aşk onların aşkıydı, hayata meydan okuyorlardı ikisi de, kıskanılacak bir aşk sevda yaşanıyordu aralarında, 6 gece 7 gün elleri hiç ayrılmamış, gözleri gözlerinden başka yere bakmamıştı. Yağmurun altında sarmaş dolaş şarkılar söylemiş, dudaklarını öpüşleriyle kenetlemişlerdi. Aşk engel tanımıyordu, fark etmiyordu onlar için etrafta olup biten her ne varsa. Sadece onlar vardı. Yaşanabilecek aşkların en büyüğüydü, bağlılıktı, sevgiydi, sevdaydı yaşananlar. Tarih yeniden yazılmıştı sanki. Dünya onlar için yeniden kurulmuştu, saf temiz, berrak, huzurlu, kavgasız, mutluluk coşku doluydu bu dünya. Tüm kötülüklerden arınmış.
Ve ayrılık saati gelmişti, Erkek gurbete dönmeliydi, ayrılık günü hiç gelmemeliydi, o yürekleri dağlayan ayrılık. Yüzleri solmuştu, duyguları buraklaşmıştı, yakın zamanda tekrar görüşmek üzere diye veda ediyorlardı. Kadının elleri titriyor, yüreği kan ağlıyor, gözleri kan çanağına dönmüştü..Sevdiği erkeğine ait saçlarından 2 tel alır ve çöpe atılacak olan sigara izmaritini, çakmağını, kullandığı el sabununu bile hatıra olarak yanına almıştır. Erkeğine ise bir saat ve bir adet vesikalık resim vermiştir. Resim e baktıkça özlesin unutmasın diye, saate baktıkça zamanın geçtiğini, tekrar görüş günün geldiğini hatırlasın diye. Hasret Rüzgârları esmeye başlamıştı. Son dakikalar, ayrılık dakikaları geldi, son bir sigara daha içmişler ve son anlarının resimlerini çekmişlerdi. Erkek yürüyordu son kez dönüp el salladı sevdiği kadına, Kadın yutkunuyor gözyaşları sel olmuş metanetli olarak dimdik duruyordu, bekliyordu erkeği gözden kaybolsun.. Erkeği gözden kaybolmuştu artık, kadın döner ve zor adımlarla bulunduğu yerden biraz uzaklaşır ve olduğu yere yığılır kalır, sokak ortasında sesi çıktığı kadar bağırır, gitme yârim gitme, ben ne ederim sensiz. Yığıldığı yerden ilk aklına gelen kardeşini elinde tuttuğu cep telefonundan arar ve bir feryat, çığlık sesiyle, O GİTTİ der, kardeşi çaresiz ne yapacağını şaşırır; kendine gel üzülme yavrum Allah kavuştursun der, lakin kadın cevap veremez hıçkırıklar düğümlenmiştir boğazında. Bir müddet sonra kendine gelen kadın yerinden kalkar ağır adımlarla yürür çünkü onunda uçağı kalkacaktır. Bir saat arayla uçakları kalkacaktı, sevdiği erkeğinin uçağının kalkışını izler ve el sallar. Mutluluk vardı, yaşanmış güzel duygular vardı onları düşünür gözlerinin içi gülmeye başlar. Ölüm yok ya sonunda yine görüşeceğiz diye kendini teskin eden kadın evine gelmiştir.
İlerleyen saatlerde erkeği de evine varmıştı ve ilk karşılaşmalarına vesile olan interneti açmışlardı, çekilen resimleri birbirlerine göndermişlerdi. Hasret vardı, güzel bir kaç sözden sonra gün biter. Ertesi gün, yine internet üzerinden görüşüyorlardı, kadın duygularını olduğu gibi dile getiriyor, çok özlediğini söylüyordu, lakin erkek biraz durgundu, aradaki mesafe erkeği öldürüyordu, hazmedemiyordu bu kadar uzak oluşlarını! Erkek, kadına en güzel aşk şarkılarını gönderiyordu, ''güzel sarki dinle'' diyordu sadece, şarkı sözleri aşkı anlatıyor hasreti anlatıyordu. O şarkılarda teselli buluyordu kadın. Fakat erkek, özleme, hasrete dair, yaşanan her ne varsa asla dile getirilmemesini istemişti, gönderdigi sarkilar ile söyledigi sözler tezat düsüyordu, sus konuşma demişti kadına! Kadin, anlam veremiyordu, neden nasil olur, anilar neden konusulmaz veya yad edilmez, bir türlü anlam veremmisti sevdiği erkeginin tutumuna, o kadar cok seviyordu ki, öl dese ölmeye hazirdi. Kadin; nasilsin diye sorar, erkek; hergün nasilsin diye sorulmaz der ve tek görüştükleri kanaldan kadını engeller. Suskunluğa mecbur edilen kadın, her gün biraz parçalanmış, her gün biraz daha erimiş, dayanılmaz acılar çekiyordu, günden, güne ölüyordu ve erkek bunun farkinda degildi, erkek ise sessiz kalmayı yeğlemiş. Kadın dengesini kaybetmiş iradesini yitirmiş, etrafında hiç kimseyi görmez, sigara, üzerine sigara içer olmuştu. Erkeğinden aldığı 2 tel saçı her gün koklayıp öpüyormuş, sigara izmaritinde erkeğinin elinin izi var diye avuçlarının içinde tutuyor hiç bırakmıyormuş. Çevresinde bulunan insanlar fark ediyormuş kadının kötüye gittiğini, müdahale etmek istemişler ama kimseyi yanına almıyormuş, kendisini odaya kapatmış yanına tek aldığı sigaraymış. Birde internette erkeğinin olabileceğini düşündüğü kanallarda dolaşıyormuş, belki bir haber alırım diye. Bir gün erkek, görüştükleri başka bir kanala gelir, kadın çok mutlu olur! Gözlerinden akan yaşlar durur, ağlamaktan küçülmüş gözleri parlamaya başlar sevinçten ne yapacağını şaşırır. İlerleyen saatlerde kadın erkeğine derki, lütfen benim engelimi kaldırırımsın, Erkek hayır der! Bitti artık, her şey bitti. Ben seni sadece bir arkadaş olarak sevdim, senin beni sevdiğin gibi sevmedim Bitti der. Kadın olduğu yerde kala kalır, hareketsiz, vücudunun tüm uzuvları uyuşmuş hareketsiz kalmıştır. Donuk boş, boş sevdiği erkeğinin son satırlarını okur ve orada ölür!
(Meçhul)
Sevda Altunsoy
ASiMELEK
