Sen, uçurumların kenarında bakarken uzaklara gözlerin, belki de bir an olsun dönsen ardına, orada sessizce bekliyor olacaklar sonsuzlukta aradığın mucizeler.
Bir gece vakti yavaş yavaş adımlarla gittiğin karanlık sokaklardan gel bana..
Gel de ışık ol gecelerime...
Sen bilmezsin..
Her ıssızlığımda, her karanlığımda tutulurcasına parlak bir yıldızın ferine, tutunup hayaline, avuttum sensizliğimi.
Belki de son demindeyim sevdanın. Sönmeden yanmalarım sana, gel de al üşüyen avuçlarımı sımsıkı avuçlarına..
Ateşlerde yakacağım yokluğunu bu gece.
Ben sende ben olacağım, kendimce hiç kimse.