Soguk bir sabaha uyandım içimde bir ürpertiyle, yalnızlıgın koynundan çıkıp özlemlerimle düştüm yollara, bata çıka bu şehri kaplayan beyaz örtüden.
Tek hissettigim içime kadar işleyen soguktu, ellerim üşüyordu,
ah yanımda olsaydın, ah olabilseydin, ellerimi tutabilseydin,
sıcaklıgın içime kadar işleseydi..
Ah keşke,
keşke...
Ne çok keşkelerim oldu ama hiç biri içimi bu kadar ürpertmedi.
üşüyorum, yoklugunda hep üşüyorum..!
Gökten yagarken lapa lapa kar taneleri, saçlarıma dokunan her tanede senin ellerini hissetmek istiyorum..
Bu şehri beyaz bir örtü kaplıyor, ve kalbimi de bembeyaz bir özlem,
senin sevginle dolu..
Ne çok özlemlerim oldu, hiç biri bu kadar derinden ve güçlü olmamıştı....!
özlüyorum, yoklugunda varlıgını hissetmeyi özlüyorum...
Yokluguna dayanamayıp için için yanmak, varlıgında ise bir türlü ona doyamamak..
ASiMELEK
