Her harf ‘sen’ olmak adına beynime yerleşiyor…
Bense istemiyorum.. Hiçbir kelime hiçbir cümle…
Olmuyor
!
Sonra düşüyorlar gelişi
güzel satırlarıma.. Tek hamle bin
kelime gözlerimde… Her biri çok ağır
taşınmıyor anlamaya çalışmadan ! Dört yanım çığlık… Harfleri unutmak Kelimeleri
birer birer aklımdan bilinmezliğe
sürüklemek.. Boşlukta dolaşmak istiyorum !
Olamıyor !
*
Seviyorum seviyorsun seviyor !
Bir duygu bir çelişki…
Ben seviyorum ‘düş’gibi .. Sen seviyorsun
‘hayal’gibi… O seviyor ‘masal’ gibi…
Hayal kurar gibi seviyorum
senli düşünceleri.. Bir masal oluyorsun
kelime kelime içimde büyüyen… Susuyorum sensizliğe..
Sadece sen bir hayal ve
ben… Yani ‘sevmek’
bende ki ‘sen’ …
Susmak?
diyorum korkarak…
Haykırıyor içim.. Yalnızlığa bürünüyor tüm sesler… Acıtıyor suskunluk
hüzünü..