Sustum!
Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
kendimle konusuyorum simdi yalniz...
yalniz yüregimle dokunuyorum sesime
kimse duymuyor...
sustum
sustu dudagimdaki sarki, gözlerimdeki siir
yaralari yalayan rüzgar
sokaklarinda kahroldugum sehir
gözlerim konusuyor yalniz!
sustum!
bin ah sürüp dudaklarima
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
sustu benimle deniz,
sustu deli dalgalar, sustu martilar...
umutlarimi sarip rüzgarlara
uzaklara savuruyorum her gece
yildiz yapip serpiyorum gökyüzüne
kimse görmüyor...
saçi agarmis hayaller
nemli kirpiklerle
bulutlandiginda gözlerim
gökte simsek olup çakiyorum
kimse görmüyor...
Sustum!
tuz basip yaralarima!
sustum
içinde volkanlar tasiyan bir dervis gibi
yaslanip yalnizligin duvarina
gül döküp kalabaliklara
kimsesiz geziyorum gönül ülkemi her gece
kimse bilmiyor...
sustum!
sustu benimle gök, sustu dag, sustu toprak
acilar konusuyor simdi yalniz
yarali gönlümün sizilari konusuyor
tutup öldürüyorum içimdeki sevdalari bir bir
atiyorum uçurumlardan
kimse görmüyor
sustum!
saçlarini kokluyorum rüzgarlarin
dudaklarindan öpüyorum hayati
içimde incecik bir sevgi ürperiyor
sari hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
gelmiyor bekledigim bahar
yaralar merhem tutmuyor
gözyasi olup dökülüyorum kaldirimlara
mendil silmiyor
yagmur dinmiyor
sevdigim bilmiyor
sustum
sustu benimle sari sabir, sustu hasret, sustu zaman
sustum
yalniz gözlerimle dokunuyorum hayata
kimse duymuyor
sustum!
Içimdeki dalgalar kabardikça volkanlar gibi
sustum
sustu dudaklarim, sustu gözyaslarim
sustu gözlerimdeki siir
gönlümdeki nehir
bulutlar haykirdi isyanimi
simsekler haykirdi
sadece ben duydum
sadece ben
ey besigini sallayip bogdugum hayat
kucagimda büyütüp öldürdügüm sevgi
yaralar merhem tutmuyor
geceler avutmuyor
ben sustum
acilarim konusuyor yalniz
ben sustum!
susmuyor yüregimi kavuran kasirga
pencereme vuran yagmur damlalari
susmuyor her gece disarda inleyen rüzgar
gelmiyor bahar
kuslar sevinmiyor
yildizlar küs
ay üzgün
günes dogmuyor
acilar dinmiyor
içimde binlerce siir kaniyor her gece
kimse bilmiyor
sustum!
sustu benimle sari sabir, sustu hasret,
sustu hayat
sustu zaman
acilar konusuyor yalniz
acilarim konusuyor
kimse duymuyor...
duymuyor...
duymu...
duy...
Siir: Nuri CAN.
