Belki bir gün özlersin ! Başka
adamlarla/kadınlarla… Başka
şehirlerde…. Yürürken…
ben bu şehri yıllardır
yokluğunda sevemedim
içinde yoksun diye
bir türlü
sevemedim
Belki birgün benim yaşattıklarımı
özlersin..Gülüşümü…Sesimi… Gözlerine bakmaya cesaret edemeyen hallerimi… Seni
gördüğüm anda yaptığım tüm saçmalıkları…Sadece seni özleyen yüreğimi… Ve
belki de özlediğin o an, benim bakmaya korktuğum gözlerine bir başkası sevgisini
değdiriyordur…Kimbilir…?
Okuduğun ilk roman… Sevdiğin ilk adam/kadın… Yasal
acılarından… Hatta yalnızlıktan… Belki dolar
gözlerin…
ilkleri sevmiştim..İlktin bendeki 'sen'...Sen sevmiş miydin
benim kadar, yanımda aldığın nefesleri…Soluduğum havayı, sen diye çekiyordum
içime… Sonrası huzur…Sonrası mutluluk… Seni; mutluluğunla, hüznünle
sevmiştim ben… Peki, ya sen ? Ben sende
gel bir parça olsun
sen olsun nefesimde
gelde sen
olayım
Başka adamlara/kadınlara… Başka şehirlerde… Belli
etmezsin… Belki bir gün özlersin !
Hala ağlayabiliyor musun korkusuzca ? Gözyaşlarını 'ben'
gibi gösterebiliyor musun o'na ? Belki de saklıyorsun en kuytularını…
Korkuyorsun suskunluğuna sığındığın şehirlerden..Bilmiyorum..Belki de çok
yalnızsın onca kalabalığın içinde.. Ve beni özlüyorsun, kendinden bile
gizleyerek özlemini
Sil gözünün yalnızlıklarını… O an fısılda duvarlara
adımı… Bin bıçak var sırtımda …. Biniyle de adaşsın… Her biri hayran
sana…
O an sil
yüreğinin gözyaşlarını..Haykır tüm gücünle yalnızlığa…Bırak bulsun seni
düşlerin… Beni düşünme..Boşver hançerlediğin haylaz yüreğimi…Ben ve yine ben
hayranım sana, tüm yaşattıklarınla…Her acı da seni anımsıyor yorgun
duygularım…Herşeye rağmen özlüyorum, sende tutuklu günlerimi...
Belki, Belki birgün yüreğin takılır gözlerime… Ne dersin
?
Bu ülkenin ekmeğini yiyip ihanet eden her kimse yine o ekmeği yediği yerden kurşunu yer
