Ben ki
Kalabalıkları yıllarca özlemlerimde yaşadım
Yüreğimde taşıdım yalnızlıkları
Kuşların kanatlarına yükleyip acılarımı her sabah
Yol boyunca kanardım
Yağmurlar yağdı serviler üstüne
Rüzgarlar esti doruklardan
Bir tutam kül oldu sevdam
Dağıldı okyanuslara
Bir sabah kollarımı gerip çarmıha
Yüreğimi alıp gittiler sabahı uzak kentlere
Bir yaprağın ürpertisine sarıp acımı
Dikenli çöller içinde
Kuşların suların konuştuğu yerde
Ölüm sessizliğinde kaldım...