Kirpiklerim kilitlendiğinde
Açılır karanlık tünellerin kapısı
Baktıkça gölgeler dolaşır
Çakralar geçer ışıl ışıl
Çarkları çalışır.
Hipnoz misali
Küçülür, büyür karanlık
Titrer kirpiklerim
Şekiller geçer bakışlarımın arka bahçesinde
Korkular yaklaşır.
Işık sızmayan yollara dalarım
Resmetmek için mutluluğu
Birağaç çizerim mesela
Kırmızı kirazları dolu
Bir pınar görürüm
Önüne bent çekilmiş
Açılsa kirpiğin kilidi
Akar gider bilirim
Kabarmış, hüzün dolu
Yüzler geçer yabancı
Alev renkler arasında
Gözleri büyür, korkarım
Yuvarlanır yok olur sesim.
Kirpiklerim kilitlendiğinde
Açılır düşlerimin kapısı
Bir mum ışığı, yorgun keman
Devrik kadehlere çalar şarkımızı
Son tango beklide duvardaki gölgemiz
Kırmızı bir elbise üzerimde
Düşmüş askısı sol yanımın
Saçlarım dağınık
Kafam karışık
Bakarsın dudaklarım titrek
Beklediğim andır ama susarsın
Korkuların, korkularıma denk.
Ellerim ellerinde gözler kapalı
Devam eder tango
Son hızında nabzım
Şarabın kırmızısı kurutur dudaklarımı
Öpmezsin…
Masum duruşlar ürkütür seni
Elin sırtımda, yarı hafif dokunuş
Dizine yatırırsın, tangodaki son duruş
Dağılır tüm renkler
Çarkları durur düşlerimin
Gölgeler kaçar
Kapıları kapanır siyah tünellerin,
Kirpiklerin açılır kilitleri
Bir rüyaymış dersin
Özleyip,
Özlendiğini de bile bile
Keşke! dersin.
Bir kadın korkak
Bir adam korkak
Düşlerde buluşur ancak
Dile gelmedikçe sevda
Birleşmeyince gözler
Yarım kalır
Tadı kalır
Adı kalır hayali çocukların.
Karanlık tünelden
Işığı bulan bir damla gelir pınardan.
Kaybolurum derinliğinde.
Seni başkent sokakları çalar
Beni yıkılan hayaller
O’na göre…
Öyle bir gel ki, gidişin mümkün olmasın
Birlikte tutarız korkuların elinden....