Bütün denizlerden uzak
bir coğrafyaydı büyüttüm gözlerimde
yıldızsız gecelere kanarken içim
bir anıydı büyüttüm
bir ayrılıktı, bir özlemdi
kırdım düş boyutlarını
uçan kuşlara öykündüm
her yaprağın düşüşünde
bir dal kırıldı içimde
bir ağaç devrildi
bir orman kahroldu
oturup güz rüzgarlarına
ibrişim türküler yaktım
sazımın telleri nazlıydı
üşüyen bir güldü sesim
bir sevdayı besteledim ömrünce
herkese aykırı kaldım
sevmenin suç olduğunu bilmezdim
nazlı bahar güzeliydi umut
yıldız gülümsemesiydi yüreğime işlediğim
saçlarımı okşayan ılık bir meltem
kokusunu özlediğim çiçekti
sevgilerin kirletildiği bir dünyada
yaşamın bir hiç olduğunu bilmezdim
kar düşmüş yalnızlıklarda
ince sızı dostluklara sarıldım
sesim yel içinde yapraktı
aykırı denizlere aktı
hep mavi düşlerde kaldım
imgelerde, renklerde
gerçeğin kış olduğunu bilmezdim
ASiMELEK
