Bir ikindi vaktinin boynu bükük hüznü
Elinden tutarak gün görmüş gölgelerin
Akşamı karşılamaya çıktığında
Gözlerinin ışığını çağırmam gerek
Hava kararmaya başladığında
Unutmam gerek ellerinin müşfik sıcaklğını
uyutmam gerek içimdeki alevlerle oynayan cocuğu
Bir yarım gamzeyle idare etmem gerek
Bitirmem gerek bu pusulasız yolculuğu
Gözlerime söz geçirebilsem bir kerecik
Hayallerim reddetmese yalvarışlarımı
Tövbemi bozmasam her nefes alışımda
Bir de uslandırabilsem göz yaşlarımı
Kükremelerle sarsmasa gönlümün dağlarını
Parçalayıp kaçmasa kafesini şu huysuz aslan
Baş mı eğerdim bu hırçın sevdalara
Sen olmasan
SEN OLMASAN
ASiMELEK
